arkandan ağlar

Sevsen de sevmesen de o yemek biteceklerle büyüdük,

kalkamadık masadan tabak boşalmadan; 

ondandır sevsen de sevmesen de bu aşk bitecek tavırlarımız,

kendimizi bitirmeden  ayrılamayız.

sigara

...yaşıma aldırmadan iliklemeye başlıyor hırkamın düğmelerini. Kim olduğum, nereden geldiğim, üşümüş olma ihtimalimden daha fazla ilgilendirmiyor onu. ‘Ahh ört şu kollarını bebeğiiim, üşürsün üşür’ diyor. Kucağımdaki laptopa inat çekiştiriyor hırkamın kollarını, barındırmıyor dirseklerde. Bebeğim demesi hoşuma gidiyor, bebek olayım istiyor sanki, bebek olsam daha kolay olacak işi.
İşi; Otobüs yolculuklarında üşümüş ve üşüyecek tüm kız çocuklarının düğmelerini iliklemek.

Elimi çantama atıyorum, çekingen. Sigara çıkarıyorum, hala kararsız. İzin istiyorum yakmadan önce. Yaptığıma en fazla kendim şaşırıyorum. Gülüyor, gülüşü kendinden naif. ‘içmem aslında, yolda çok bunaldım ondan aldım’ diyorum. Anlıyor acemiliğimi, olmayan çakmağı dakikalarca aramamdan. Çakmak uzatıyor el altından. Neyin yasağını paylaştık bilmiyorum... ‘eşimin arkadaşı şu adam, o olmasa ben de içerdim, gider söyler şimdi’ diyor. Komşusuna kızmış kadın sesi bu, hemen tanıyorum. Adama değil kadına bakıyorum yeniden. 50 yaşlarında. Nasıl da sevimli. Gençkenaslındagüzelolangillerden. Yıllarca gizli saklı köşelerde içmiş sigaralarını. Bir evde en fazla kaç tane 'gizli saklı köşe' olabilir ki; yılların evliliği kaç gizli saklı köşe barındırır dört duvar arasında...‘Anlamadı mı’ diyorum, ‘kendi de içtiği için anlamaz’ diyor, anlamıyorum.

Yürüyoruz, gözleri yerde, ben içiyorum. Bir ''gizli saklı köşe'' buluyoruz, sessiz anlaşmışız. Tutuşturuveriyorum eline sigarayı. Bir çırpıda çekiyor dumanı içine, sigarayı geri uzatıyor. 'İçin siz yetti bana' diyorum. hızlı hızlı devam ediyor, oruç açmış gibi.

istanbuldansamsunagiden turizmin sayın yolcuları olarak sefer sayısını bilmediğim otobüste yerlerimizi alıyoruz. Kendime mi şaşkınım, ona mı, bir çırpıda yarattığımız hikaye mi bilmiyorum. Bildiğim; yıllarca kocalarından saklı sigara içebilmiş, yani hem bu gereği duymuş ya da buna mecbur kılınmış, hem de bunu başarabilmiş kadınların, 23 yaşında bile olsak sigara içmek için adını dahi bilmediğiniz ama hırkamızın düğmelerini teklifsizce ilikleyen bir kadından izin isteyen kız çocuklarıyız...

gülümsetiyor...

k'adı'n II

...susuyorum. Diğerleri de susmuştu benden önce . Ben de susmuştum onlardan önce. Önce çok önce. Bir diğerleri, bir ben susmuştuk, aklımdan geçenler geçmezden önce…

Öncelerden bir günlük önce yine. ‘’bizde kadınlara en büyük kötülüğü yine kadınlar yapıyor’’ diyor bir erkek sesi. Ülkeden kilometrelerce uzakta, bir kahve masasında. Biliyorum bu söylemi, çok tanıdık. Öylesine tanıdık ki manada oyalanmıyorum bile, yazarı kimdi onu düşünmeye başlıyorum. Daha kolay geliyor belki de o an, o ‘’en büyük kötülük’’teki payım yerine yazarı hatırlayamayışıma hayıflanmak.
Kahvemi yudumluyorum ki susmaya devam edebileyim. Kahvesini yudumluyor ki entellektüel söylemlere devam edebilsin.
Bir yudum yetiyor düzeni devam ettirmeye. İkinciyi ruhum da almıyor zaten. Kalkıyoruz.

k'adı'n

…havaalanındayım.

o renksiz başıboş atmosferin ‘’ülkem’’ kısmına geçmek için pasaport kontrol noktasına ilerliyorum. Önce gözleriyle şöyle bir kontrol ediyor, görevli. ‘’ne kadarım Türk kalmış’’ yazmıyor pasaportta, böyle anlaması lazım. Anlıyor mu bilmiyorum. Söylemiyor.

Pasaportumu uzatıyorum, sayfaları karıştırmaya başlıyor. Sorular soruyor evirip çevirdiği defter parçasına bakmadan. Okulumla ilgili, eski okulumla ilgili, eski eski okulumla ilgili. Pasaportla ilgisiz.

Yetki bende, diyor, sözcük kullanmadan. İstediğimi sorarım. Ve istediğim gibi de bakarım. Yetkilerim dahilindedir ülkeye ayak basar basmaz hatılratmak sana, burada kadın olduğunu. Burada kadın olmanın ne demek olduğunu.

İnanmış buna, inanıyor, inanacak. Ben de inanıyorum.

Böyle başlıyor gün. Böyle başlıyor dört ay sonra ülkeye dönüş.

İstanbul boğazıma diziliyor.

eşitsizlik

Bu dünyada asıl;
kadın-kadın eşitsizliği var.
Daha çabuk kir tutuyor,
beyaz tenli kadınlar.